تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٧ - تفسير آزمون بزرگ داود!
" او بر من غلبه كرد".
اما اين تازگى ندارد" بسيارى از دوستان و افرادى كه با هم سرو كار دارند نسبت به يكديگر ظلم و ستم مىكنند" (وَ إِنَّ كَثِيراً مِنَ الْخُلَطاءِ لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ) [١]" مگر آنها كه ايمان آوردهاند و عمل صالح دارند" (إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ).
" اما عده آنها كم است" (وَ قَلِيلٌ ما هُمْ) [٢] آرى آنها كه در معاشرت و دوستى حق ديگران را بطور كامل رعايت كنند و كمترين تعدى بر دوستان خود روا ندارند كمند، تنها كسانى مىتوانند حق دوستان و آشنايان را بطور كاملا عادلانه ادا كنند كه از سرمايه ايمان و عمل صالح بهره كافى داشته باشند.
به هر حال چنين به نظر مىرسد كه طرفين نزاع با شنيدن اين سخن قانع
[١]" خلطاء" جمع" خليط" به معنى اشخاص يا امورى است كه با يكديگر مخلوطند و به دوست و شريك و همسايه نيز اطلاق مىشود، با اينكه ظلم و تعدى مخصوص اينها نيست اما ذكر خصوص اين گروه يا بخاطر تماسى است كه با هم دارند، و در اين تماس خواه ناخواه برخوردهايى پيش مىآيد، و يا بخاطر آن است كه از آنها انتظار ظلم و ستم نيست.
[٢] تركيب جمله چنين است كه" هم" مبتداء و" قليل" خبر آن است، و" ما" زائده كه در اينجا براى مبالغه در كمى و قلت آمده.