تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٠ - تفسير گوشهاى از داستان نوح

پروردگارش را چنين خواند من در چنگال اين قوم مغلوبم مرا يارى فرما".

البته هيچ مانعى ندارد كه آيه مورد بحث اشاره به همه اين دعاها بوده باشد، و خداوند به بهترين وجهى همه را اجابت فرمود.

ممكن است اشاره به سخريه‌هاى قوم كافر و مغرور، و آزارهاى زبانى آنها و هتاكى و توهين نسبت به او و پيروانش باشد، و يا اشاره به تكذيب‌هاى پى در پى اين قوم لجوج.

گاه مى‌گفتند: وَ ما نَراكَ اتَّبَعَكَ إِلَّا الَّذِينَ هُمْ أَراذِلُنا:" ما نمى‌بينيم كسى از تو پيروى كند مگر يك مشت اوباش ما"! (هود- ٢٧).

و گاه مى‌گفتند: يا نُوحُ قَدْ جادَلْتَنا فَأَكْثَرْتَ جِدالَنا فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ‌:" اى نوح زياد با ما سخن گفتى (و پر حرفى كردى!) اگر راست مى‌گويى عذابى را كه وعده مى‌دهى بياور"! (هود- ٣٢).

و گاه چنان كه قرآن مى‌گويد وَ يَصْنَعُ الْفُلْكَ وَ كُلَّما مَرَّ عَلَيْهِ مَلَأٌ مِنْ قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ‌:" او مشغول ساختن كشتى بود، و هر زمان گروهى از قومش از كنار او عبور مى‌كردند وى را مسخره مى‌نمودند" (و مى‌گفتند اين مرد ديوانه شده است!) (هود- ٣٨).

آن قدر نوح اين پيامبر پر حوصله را ناراحت كردند و اسائه ادب نمودند و نسبت جنون به او دادند كه عرض كرد: رَبِّ انْصُرْنِي بِما كَذَّبُونِ‌:" پروردگارا!

[١]" كرب" طبق گفته راغب در مفردات اندوه شديد است، و توصيف به" عظيم" در اينجا تاكيد بيشترى بر اين معنا است.