تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٧ - تفسير او حاكم بر همه چيز است، چه نيازى به فرزند دارد؟!

" شب را در روز تدريجا وارد مى‌كند، و روز را در شب" (فاطر- ١٣).

در اينجا سخن از ورود مخفيانه و بى‌سر و صداى شب در روز و روز در شب است.

و گاه مى‌گويد: يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهارَ:" خداوند پرده‌هاى ظلمانى شب را بر روز مى‌پوشاند" (اعراف- ٥٤) و در اينجا شب به پرده‌اى ظلمانى تشبيه شده كه گويى بر روشنايى روز مى‌افتد و آن را پنهان مى‌سازد.

و در آيات مورد بحث سخن از" تكوير" و پيچيده شدن اين دو بر يكديگر است كه آن نيز نكته‌اى دارد كه در بالا به آن اشاره شد.

سپس به گوشه ديگر از تدبير و نظم اين جهان پرداخته مى‌گويد:" او خورشيد و ماه را مسخر فرمان خويش قرار داد كه هر كدام تا سرآمد معينى به حركت خود ادامه مى‌دهند" (وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى‌).

نور خورشيد در حركتى كه به گرد خود دارد، يا حركتى كه با مجموع منظومه شمسى به سوى نقطه خاصى از كهكشان پيش مى‌رود كمترين بى‌نظمى از خود نشان مى‌دهد، و نه ماه در حركت خود به دور زمين و به دور خودش، و در همه حال سر بر فرمان او دارند،" مسخر قوانين آفرينش" اويند، و تا سرآمد عمرشان به وضع خود ادامه مى‌دهند.

اين احتمال نيز وجود دارد كه منظور از تسخير خورشيد و ماه" مسخر شدن آنها براى انسان" به اذن پروردگار باشد، چنان كه در آيه ٣٣ سوره ابراهيم آمده است‌ وَ سَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ دائِبَيْنِ‌:" او خورشيد و ماه كه دائما در حركتند مسخر شما قرار داده.

ولى با توجه به جمله‌هاى قبل و بعد در آيه مورد بحث، و نيز با توجه به اينكه تعبير به" لكم" در آيه مورد بحث وجود ندارد اين معنى بعيد به نظر مى‌رسد.

در پايان آيه به عنوان تهديد مشركان در عين گشودن راه بازگشت و لطف‌