تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٥ - تفسير دين خود را از هر گونه شرك پاك و خالص كن!

در آيه بعد بار ديگر روى مساله" اخلاص" تاكيد كرده مى‌گويد" آگاه باشيد دين خالص از آن خدا است"! (أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ‌).

اين عبارت تاب دو معنى دارد:

نخست اينكه: آنچه را خدا مى‌پذيرد تنها دين خالص است، و تنها تسليم بى‌قيد و شرط در برابر فرمان او است و هر گونه شرك و رياء و آميختن قوانين الهى به غير آن مردود و مطرود است.

ديگر اينكه: دين و آئين خالص را تنها از خدا بايد گرفت، چرا كه هر چه ساخته و پرداخته افكار انسانها است نارسا است، و آميخته با خطا و اشتباه است.

ولى با توجه به آنچه در ذيل آيه سابق آمد معنى اول مناسبتر به نظر مى‌رسد، چرا كه در آنجا فاعل اخلاص، بندگان هستند، بنا بر اين خلوص در آيه مورد بحث نيز بايد از ناحيه آنها رعايت شود.

شاهد ديگر اين سخن حديثى است كه از پيغمبر گرامى ص نقل شده است كه مردى خدمتش آمد و عرض كرد:

يا رسول اللَّه! انا نعطى اموالنا التماس الذكر فهل لنا من اجر؟ فقال رسول اللَّه (ص) لا، قال يا رسول اللَّه! انا نعطى التماس الاجر و الذكر، فهل لنا اجر؟ فقال رسول اللَّه (ص) ان اللَّه تعالى لا يقبل الا من اخلص له، ثم تلا رسول اللَّه (ص) هذه الاية أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ‌

:" اى رسول خدا ص ما اموال خود را به ديگران مى‌بخشيم تا اسم و رسمى در ميان مردم پيدا كنيم آيا پاداشى داريم؟ فرمود نه.

مجددا عرض كرد: گاهى هم براى اجر الهى و هم به دست آوردن نام مى‌بخشيم آيا پاداشى داريم؟ پيامبر فرمود: خداوند چيزى را قبول نمى‌كند مگر اينكه خالص براى او باشد، سپس اين آيه را تلاوت كرد" أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ‌" [١]

[١]" روح المعانى" جلد ٢٣ صفحه ٢١٢ (ذيل آيات مورد بحث).