تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٤ - تفسير ادعاهاى دروغين!

اسلام نقل كرده كه فرمود:"

ما فى السماوات موضع شبر الا و عليه ملك يصلى و يسبح:

" در تمام آسمانها حتى به اندازه يك وجب مكانى وجود ندارد مگر اينكه در آنجا فرشته‌اى است كه نماز مى‌خواند و تسبيح خدا مى‌گويد" [١]! در نقل ديگرى همين معنى به اين صورت بيان شده:

ما فى السماء موضع قدم الا عليه ملك ساجد او قائم:

" در تمام آسمانها حتى به اندازه يك جاى پا وجود ندارد جز اينكه فرشته‌اى در آنجا در حال سجده يا قيام است"! [٢] و در نقل ديگرى از پيامبر گرامى اسلام چنين آمده است: روزى به دوستان كه در گردش نشسته بودند فرمود:

اطت السماء و حق لها ان تاط! ليس فيها موضع قدم الا عليه ملك راكع او ساجد، ثم قرأ وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ‌

:" آسمان (از سنگينى بار خود) ناله كرد، و حق دارد ناله كند، چرا كه در آن به اندازه جاى پايى نيست مگر اينكه فرشته‌اى بر آن در حال ركوع يا سجود است! سپس اين آيات را قرائت فرمود: وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ ... [٣] اين تعبيرهاى گوناگون كنايه لطيفى است از اينكه عالم هستى پر است از فرمانبرداران پروردگار و تسبيح‌كنندگان براى او.

" آنها پيوسته مى‌گفتند ..." (وَ إِنْ كانُوا لَيَقُولُونَ‌) [٤]

[١] و [٢] تفسير" قرطبى" جلد ٨ صفحه ٥٥٨١.

[٣]" در المنثور" (طبق نقل الميزان جلد ١٧ صفحه ١٨٨).

[٤]" ان" در اينجا مخففه از مثقله است در تقدير" و انهم كانوا ليقولون" بوده است.