تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٧ - تفسير يونس در بوته امتحان

بر خويشتن ستم كردم و از درگاهت دور افتادم، و به عتاب و سرزنش تو كه جهنم آتش سوزانى براى من است گرفتار شدم.

اين اعتراف خالصانه و اين تسبيح توأم با ندامت كار خود را كرد و همانگونه كه در آيه ٨٨ سوره انبياء آمده‌ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ‌:

" ما دعاى او را اجابت كرديم و از غم و اندوه نجاتش داديم و اينگونه مؤمنان را نجات مى‌دهيم".

اكنون ببينيم آيات مورد بحث در اين زمينه چه مى‌گويد؟ در يك جمله كوتاه مى‌گويد:" اگر او از تسبيح كنندگان نبود ..." (فَلَوْ لا أَنَّهُ كانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ‌).

و اين زندان موقت تبديل به يك زندان دائم مى‌شد، و آن زندان دائم مبدل به گورستان او مى‌گشت! در اينكه آيا ماندن يونس در شكم ماهى تا روز رستاخيز (به فرض ترك تسبيح و توبه به درگاه الهى) به صورت زنده يا مرده بوده است بعضى از مفسران احتمالاتى ذكر كرده‌اند:

" نخست" اينكه هر دو زنده مى‌ماندند و يونس به صورت يك زندانى تا روز قيامت در شكم ماهى محبوس بود.

" دوم" اينكه يونس از دنيا مى‌رفت و ماهى به صورت قبرستان سيار او زنده مى‌ماند!" سوم" اينكه يونس و ماهى هر دو مى‌مردند و شكم ماهى قبر يونس مى‌شد، و زمين قبر ماهى، او در دل ماهى و ماهى در دل زمين تا روز رستاخيز دفن مى‌شدند.