تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٤ - تفسير يونس در بوته امتحان

تصميم گرفت به آنها نفرين كند [١] اين برنامه تحقق يافت و يونس به آنها نفرين كرد، به او وحى آمد كه در فلان زمان عذاب الهى نازل مى‌شود، هنگامى كه موعد عذاب نزديك شد يونس همراه مرد عابد از ميان آنها بيرون رفت در حالى كه خشمگين بود، تا به ساحل دريا رسيد در آنجا يك كشتى پر از جمعيت و بار را مشاهده كرد، و از آنها خواهش نمود كه او را نيز همراه خود ببرند.

تعبير به" ابق" از ماده" اباق" به معنى فرار كردن بنده از مولاى خود، در اينجا تعبير عجيبى است، و نشان مى‌دهد كه ترك اولاى بسيار كوچك تا چه حد در مورد پيامبران عاليمقام از سوى خداوند مورد سخت‌گيرى و عتاب واقع مى‌شود تا آنجا كه پيامبرش را بنده فرارى مى‌نامد! بدون شك يونس پيامبر معصوم بود و هرگز مرتكب گناهى نشد، ولى بهتر اين بود كه باز هم تحمل به خرج مى‌داد و تا آخرين لحظات قبل از نزول عذاب در ميان قوم مى‌ماند شايد بيدار مى‌شدند.

درست است كه طبق بعضى از روايات چهل سال تبليغ كرد، ولى باز بهتر بود چند روز يا چند ساعتى هم بر آن مى‌افزود، چون چنين نكرد تشبيه به بنده فرارى شد.

[١] تفسير" برهان" جلد ٤ صفحه ٣٥.