تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٥ - تفسير مواهب الهى بر موسى و هارون
الْكِتابَ الْمُسْتَبِينَ).
آرى" تورات" كتاب مستبين يعنى كتاب روشنگر بود، و به تمام نيازمنديهاى دين و دنياى بنى اسرائيل در آن روز پاسخ مىگفت، همانگونه كه در آيه ٤٤ سوره مائده نيز مىخوانيم إِنَّا أَنْزَلْنَا التَّوْراةَ فِيها هُدىً وَ نُورٌ." ما تورات را نازل كرديم كه هم در آن هدايت بود و هم نور و روشنايى".
همان راه راست و خالى از هر گونه كجى و اعوجاج كه راه انبياء و اولياء است، و خطر انحراف و گمراهى و سقوط در آن وجود ندارد.
جالب اينكه: در سوره حمد كه در همه نمازها مىخوانيم وقتى كه از خدا تقاضاى هدايت به" صراط مستقيم" مىكنيم مىگوئيم: راه كسانى كه آنان را مشمول نعمتهاى خود قرار دادى، نه راه مغضوبين و گمراهان، و اين همان راه انبياء و اولياست.
" ما ذكر خير آنها را در اقوام بعد باقى و برقرار ساختيم" (تا به عنوان دو اسوه شناخته شوند، و مردم جهان از روش و تاريخ آنان الهام گيرند) (وَ تَرَكْنا عَلَيْهِما فِي الْآخِرِينَ).
تفسير نمونه ؛ ج١٩ ؛ ص١٣٥
ن همان تعبيرى است كه در آيات گذشته در باره" ابراهيم" و" نوح" آمده بود، اصولا همه مردان خدا و رهروان بزرگ راه حق، تاريخ و نامشان جاويدان است، و بايد چنين باشد كه آنها متعلق به قوم و ملتى نيستند، بلكه تعلق به تمام