جواب: بسم الله الرحمن الرحیم. اقلیت‌ها یک وقت گفته مى‌شود به اقلیت‌هاى مذهبى که در ایران این اقلیت‌ها هست، آنها با سایر افراد ایران در همه چیز مشترک و حقوقشان به حسب قوانین داده مى‌شود و در حکومت اسلامى آنها در رفاه و آسایش و آزادى هستند و یک وقت گفته مى‌شود و مراد این است که طوایفى که در ایران هستند مثل کرد و لر و ترک و فارس و بلوچ و امثال اینها، این را البته من میل ندارم که اسمش را اقلیت‌ها بگذارند براى اینکه این کانه یک جدایى بین برادرها از آن فهمیده مى‌شود و در اسلام همچو جدایى ابداً مطرح نیست، جدایى نیست ما بین دو تا مسلمى که با دو زبان صحبت مى‌کنند، مسلمى که عرب است، مسلمى که عجم است. این مسائل بسیار محتمل است که از دست‌هایى که مى‌خواهند ممالک اسلامى با هم وحدت پیدا نکنند پیش آمده است. قضیه عرب را پیش کشیده‌اند و عجم را، در داخل ممالک قضیه کرد را و عرب را، کرد را و فارس را، در مملکت ما قضیه کرد و عرب و لر و ترکمن و بلوچ و امثال اینها را پیش کشیده‌اند مخالفین ما که داراى مطالعات زیادى در این مملکت‌ها هستند، اینها به آنجا رسیدند که اگر چنانچه اسلام به آنطورى که هست پیاده بشود و آنطورى که اسلام دعوت کرده است تحقق پیدا بکند، تمام این قدرت‌هایى که در عالم هستند، اینها منعزل مى‌شوند و قدرت بالاتر از همه قدرت‌ها به دست مسلمین که جمعیتشان اکثر هم هست، ذخائرشان بیشتر هم هست مى‌افتد، از این جهت در یک سطح وسیعى اینها بین عرب این ناحیه، ترک آن ناحیه، فارس این ناحیه، اینها جدایى مى‌خواهند بیندازند و لهذا بر خلاف منطق اسلام، این ملیت‌ها پان ایرانیسم، پان ترکیسم، از این ایسم درست مى‌کنند و مقصد آنها این است که اینجا اسلام و منطق اسلام نباشد و ملیت‌ها را پیش بکشند و جدا کنند اسلام را، بعض طایفه‌اش را از طایفه دیگر، اقلیت‌هاى مثلاً کرد و ترک و کذا، اصل قاعده‌اش این است که در ایران مطرح نباشد اینکه این اقلیتى است، آن یک اقلیتى است، این یک اکثریتى است. مگر اینها از هم جدا هستند؟ اخوت اسلامى‌شان مگر یکى نیست؟ و