گویندگان و همه چیزها و همه راه‌ها هم باز بود، حالا هم که باز است. بعد از چند ماه معلوم شد که خوب، این مطبوعات همچو نیست، یک مطبوعاتى باشد که مثلاً یک دسته‌اى یک عقائدى دارند مى‌خواهند آن عقائد را ذکر بکنند معلوم شد یک توطئه‌هائى دارند اینها و از اسرائیل که دشمن بشریت است اینها دارند ارتزاق مى‌کنند و توطئه دارند. بعد از این هم یک دسته‌اى از چند تا روزنامه، براى اینکه محاکمه بشوند، ببینند که اینها چرا این کارها را مى‌کنند چیز شد. اما کشتار دستجمعى، و آن مسائل هیچ نبود. چند نفر از اینهائى که پنجاه سال مشغول هرزگى بودند و مشغول کشتن و وادار کردن به کشتن بودند، یک عده معدودى از اینها را آوردند محاکمه کردند، بعد از اینکه معلوم شد که اینها اینطور بودند، چند نفر کشتند و چقدرها را چه کردند، اینها را به جزاى خودشان رساندند. در دنیا ما نداریم یک همچو انقلابى که دنبال سرش اینجورى با انسانیت رفتار شده باشد، آزادى داده شده باشد، نداریم ما یک همچو چیزى و این براى این بود که از ملت بود و براى اسلام بوده، ملت خودش را موظف مى‌دانست به اینکه کار خلاف نکند، خوب، البته در یک همچو جمعیت سى و چند میلیونى هستند، خوب، یک عده‌اى هم هستند کار خلاف مى‌کنند همیشه بوده و حالا هم هست و از زمان سابق هم بوده تا حالا، اما اینطور نبوده است که یک کشتار دستجعى، آن اشخاصى که غلبه کردند یک کشتار دستجمعى بکنند، آن اشخاص که غلبه کردند یک اختناق فوق العاده پیش بیاورند، این حرف‌ها نبوده در کار و عمده‌اش همین بوده که مال ملت بوده و براى اسلام بود. این مسأله‌اى بود که فرق هست مابین این نهضت و نهضت‌هاى دیگر از این جهت که نهضت ملى است و اسلامى.

اگر ما به تمدن فاسد غرب پشت کنیم خودکفا خواهیم شد

مى‌بینید شما که همه قشرها الا یک دسته‌هاى کوچکى که فاسد هستند و آنها از خارج الهام مى‌گیرند همه مشغول اینها شدند، همه احساس این معنا را مى‌کنند که ما باید براى کشورمان یک کارى بکنیم، دانشگاه هم مشغول همین کار است، دانشسراها هم مشغول همین کار هستند، رعیت‌ها هم مشغول همین زراعت هستند. در دو روز پیش از اینکه رعیت‌هاى اطراف قم آمده بودند با بیل‌هاشان (جالب هم بود) و فریاد هم مى‌زدند که ما خودمان مى‌خواهیم چیز خودمان را درست بکنیم و کشاورزى خودمان را، کشاورزها مشغولند، لکن مى‌دانید که یک مملکتى که خوب لااقل حالا از سابق بوده، لااقل پنجاه سال کوشش شده در فساد، نه اینکه همین مشغول کار خودشان بودند و کارى نداشتند، به رعیت کارى نداشتند، به ملت، نخیر کار داشتند، کوشش کردند که از همه جهات این مملکت را به آسیب برسانند، در دانشگاه‌ها یک جور، به یک وسیله، یک دانشگاه استعمارى درست کرده بودند براى ما که جوان‌هاى ما وقتى آنجا مى‌رفتند، وقتى که بیرون مى‌آمدند به نفع دیگران بیشتر صحبت مى‌کردند تا به نفع خودشان، تربیت اینطور مى‌خواستند بکنند و هر جا را دست گذاشتید مى دیدید که خرابى کردند. هر جا به یک قسمى، در این توده‌هاى مردم ایجاد اختلافات، کم کارى، نگذارند مردم کار بکنند و مى‌خواهند وابسته به غیر باشند، ما را وابسته به غیر ما. عقیده مان این شده است که