مسائل بعد از انقلاب‌ها دو قسم هست: یک مسائلى است که مربوط به ادامه انقلاب است انقلاب مثل یک طفلى مى‌ماند که باید تربیتش کرد و بزرگش کرد، پرستارى مى‌خواهد یک مسائلى هم هست که مسائل فرعى است که انقلاب وقتى تحقق پیدا کرد باید آنها دنبالش رفت. بعد از هر انقلابى آشفتگى‌هائى هست و هیچ انقلابى نمى‌تواند نداشته باشد.

انقلاب‌هاى بزرگى که در عالم پیدا شده است مثل انقلاب فرانسه، انقلاب اکتبر اینها بعد از انقلاب بسیار گرفتارى‌ها داشتند. بعضى از این انقلاب‌ها، کشتارى که بعد از انقلاب واقع شده است بیشتر از یک میلیون، گاهى به دو میلیون رسیده است، براى اینکه انقلاب در آنجاها یک انقلاب اخلاقى نبوده است، یک انقلاب اسلامى نبوده است و علاوه بر این به اینطورى که از قشر ملت و از متن جامعه ما انقلاب برخاسته در جاهاى دیگر اینطورها نبوده است، گاهى بوده اما نه اینطور. بعد از انقلاب فقط آن اشخاصى که در رژیم جنایتکار بودند آنها هم بعد از اینکه محاکمه شدند و محکوم شدند و معلوم شده است که وضع جنایتشان تا چه حدود بوده است، اینها تأدیب شدند یا اعدام شدند و اما آزادى مطلق بعد از آن اختناق مطلق بعد از انقلاب بلافاصله بود، همه قلم‌ها و همه زبان‌ها باز بود، قلم‌ها مى‌نوشت، همه احزاب بودند و همه‌شان هم اظهار وجود کردند و کسى مزاحمشان نبود، تا پنج ماه تقریباً اینطور بود که ابداً هیچ خلاف آزادى نشده، بعد از پنج ماه دریافتیم، دریافتند به اینکه بعضى از این روزنامه‌ها، بعضى از این مجلات وابستگى به اسرائیل، وابستگى به آمریکا دارد و مشغول یک توطئه‌هائى هستند، برخلاف مسیر ملت توطئه مى‌کنند، اینها را دادگاه چیز کرد که باید رسیدگى بشود، تعطیل کرد تا رسیدگى بشود. همچو نیست که در جائى از عالم وقتى انقلاب واقع شده است، اینطور رفتار کرده باشند، بعد از انقلاب مطلق مطبوعات، مطلق روزنامه‌ها، مطلق گفتارها تعطیل‌شد. امکان نداشت براى کسى که یک روزنامه بعد از انقلاب منتشر کند و بعضى انقلابات بلافاصله بعد از انقلاب قتل عام شروع مى‌شد، قتل عام‌هاى زیاد، تصفیه‌هاى مهمى که همه‌اش کشتار بود به دریا ریخته بودند و این در انقلاب ایران هیچ چنین چیزى نبود که حتى یک روز اینطور نبود که از طرف دولت یا از طرف ملت بخواهد یک کارى بکنند و یک قتل‌هائى مثلاً بکنند، بعد