ما امروز مواجهیم با چند مطلب که تذکرش لازم است: یکى همه مى‌دانید مواجه با قدرت‌هاى بزرگ که در خارج و داخل مشغول تبلیغات هستند برضد اسلام و توطئه‌هائى دارند، یکى خرابى‌هائى که در داخل کشور است و اشخاصى دامن مى‌زنند به این خرابى‌ها و اغفال مى‌کنند جوان‌هاى ما را از هر طرف.

ما امروز اگر بخواهیم با این قدرت بزرگ مواجه باشیم و در این میدان شکست نخوریم احتیاج به چند امر داریم، یکى اینکه ما اقتصاد خودمان را طورى کنیم که خودکفا باشیم که اولش قضیه زراعت است. مزرعه‌ها، کشتزارها با فعالیت همه جانبه قشرهاى مختلف کشت مى‌شوند، مع‌الاسف دستجاتى هستند که یا ندانسته و به واسطه تحریک بعضى عناصر ضد انقلاب یا شاید بعضى‌شان هم دانسته از باب اینکه از همان جمعیت هستند نمى‌گذارند کشت آنطورى که باید صورت بگیرد، صورت بگیرد. با اسم‌هاى مختلف در اطراف ایران هر جا بروید این مسائل هست که در کشتزارها مى‌روند و به اسم اینکه ما مى‌خواهیم کمک کنیم به مستمندان کمک کنیم به مردم، مانع مى‌شوند از اینکه یک کشت صحیحى بشود، و این خطرى است براى کشور ما.

شما مى‌دانید که اگر یک مملکتى در اقتصاد، خصوصاً این رشته اقتصاد که نان مردم است، در این احتیاج به خارج پیدا بکند و یک احتیاج مبرمى که نتواند خودش اداره کند خودش را و باید او را اداره کنند، این وابستگى اقتصادى آن هم در این رشته موجب این مى‌شود که ملت ایران، مملکت ایران، تسلیم بشود و به دیگران. اگر آمریکا موفق بشود در این مطلبى که الان پیش آورده است که همه قدرت‌ها را دور خودش جمع کند و حصر اقتصادى بکند نسبت به ایران، انشاءالله موفق نمى‌شود، لکن ما باید طرف احتیاط را بگیریم، اگر خداى نخواسته موفق بشود و ایران را در حصر اقتصادى از جهات مختلف قرار بدهد که یک جهتش هم همین قضیه خواربارهائى است که ما احتیاج به او داریم، خوب، ما قاعدتاً نمى‌توانیم دیگر مقاومت کنیم و این یک ضربه‌اى است که به نهضت ما مى‌خورد که ضربه به اسلام است. پس تکلیف همه ماهاست که هر کس به هر مقدارى که قدرت دارد در این امر کوشش کند. در امر زراعت، در امر امدادى هم دولت باید کمک کند و هم مردم باید به هم کمک کنند و