تحریک کرد، از تحرک بازداشت، این، مطالعات طولانى کردند در این باب و در افراد دیگر، غیر عشایر، مطالعات دارند، احزاب را چه جورى باید درستش کرد و چه جورى به جان هم انداخت، مطالعات اینها زیاد است و ما باید الان تمام توجه‌مان را به این مطلب که اینها الان نقشه این معنا را دارند طرح مى‌کنند و مشغول این معنا هستند که در خود ایران افراد را، جمعیت‌ها را به جان هم بریزند و بعد منعکس کنند به اینکه این ایران، یک جمعیتى هستند که نظمى در آنها نیست، حکومتى ندارند. الان اگر ملاحظه کرده باشید این روزنامه‌هاى خارج را (که ماحصلش پیش من مى‌آید) هم خود آنها، روزنامه نویس‌هاشان، هم اینهائى که مربوط به آن دستگاه سابق بودند، این مسائل راهى مى‌گویند، الان معلوم نیست که مرکز قدرت کجا هست، الان معلوم نیست که کى ایران را دارد تنظیم مى‌کند امورش را، کى دارد این قافله را به جلو مى‌برد؟ هى اول به طور تردید، معلوم نیست قضیه چیست، بعد هم اینکه یک مملکتى هست که همین چند روز، همین چند وقت نفس‌هاى آخرش را دارد مى‌کشد. بختیار در یکى از نوشته‌هائى که شاید دیشب من دیدم یا صبح دیدم که خمینى دارد آن نفس‌هاى آخر را مى‌کشد و این کشور چه مى‌شود. اینها بناى این دارند که در باطن خود ما، با دست خود مردم، اینجا یک صورتى پیش بیاورند، یک حالى را پیش بیاورند و آن حال اینکه منعکس کنند در خارج که هیچ نظامى در ایران حکمفرما نیست. هیچى نیست در هیچ جاى ایران، در ارتش ایران نظام نیست، در پاسبان‌هاى ایران نظام نیست، در ژاندارمرى نظام نیست، در هیچ جا یک نظمى در کار نیست، که روى این زمینه اگر یک وقتى بخواهند که دخالت نظامى بکنند، موجه باشد. یعنى به این معنا که بگویند که یک مملکتى است که آزادى برایشان زود است، حالا اینها رشد اینکه آزادى را احساس کنند، استقلال هم برایشان زود است - براى مردم - خارج با قلم‌هاى مسموم هم که دارند هى اضافه‌اش مى‌کنند که ببینند، آزادى داده شده است به این مملکت و هرج و مرج در مملکت هست، الان همه چیزش به هم ریخته است و بعد موجه بشود این، براى اینکه اگر یک وقتى یک دخالتى بخواهند بکنند، در خارج بگویند که خوب، یک ملتى بوده است که باید حفظش کرد و این ملت که باید حفظش کرد، نظم ندارد و با بى‌نظمى دارد، تباه مى‌شود، ما سرپرستى مى‌خواهیم بکنیم از این ملت که رشد ندارد، محتاج به قیم است.

دشمنان چون از اسلام سیلى خوردند قدم به قدم با ما مخالفت مى‌کنند

ملت ما باید فکر این مطلب باشند، قویاً فکر این باشند، از خارج نترسید، تا داخل یک آسیبى نبیند، از خارج نباید ترسید، از داخل بترسید.

شما ببینید در هر قدمى که برداشتیم و ملت برداشت براى تحکیم حکومت، در آن قدم شروع شد به مخالفت، مى‌خواستند مردم رأى بدهند براى جمهورى اسلامى، براى مردم بود، مردم مى‌خواستند بدهند، یک دسته که مى‌خواستند نشود این مطلب، افتادند به این طرف و آن طرف براى اینکه جلوگیرى کنند از جمهورى اسلامى، حتى بعضى از صندوق‌ها را شکستند، بعض جاها را آتش زدند با قواى خودشان، با اسلحه جلوگیرى کردند از رأى دادن، آن قدم را ملت پیش برد و آنها هم مفتضح