کشورى که تمام جهات و حیثیت خود را از دست داده است، ملت آن کشور براى جبران آنچه که از دست داده باید همه با هم اقدام بکنند. دولت یا قشر واحدى نمى‌تواند کارى صورت بدهد، این مرحله‌اى است که همه باید متحد بشوند و مسائل هم زیاد است و بسیارى از آن اساسى است. مسأله فرهنگ یکى از آن مسائل مهمى است که ایران به آن مبتلا بوده است، چرا که فرهنگ ایران را یک فرهنگ استعمارى کردند و مغزهاى جوانان ما را به طرف غرب سوق داده بودند. دانشگاه‌ها و دانشجویان و صاحبان افکار صحیح، نویسنده‌ها و روشنفکران ایرانى نه غربى، نویسندگان اسلامى نه غربى باید در یک مدت طولانى تصفیه شوند. جوان‌ها را باید اصلاح کنیم. تعلیمات ما باید تعلیمات غیر استعمارى، و استقلالى باشد. این در یک مرحله طولانى است. مسأله اقتصاد هم همین طور یک مسأله مهمى است. وابستگى اقتصادى مسأله‌اى است که وابستگى‌هاى بسیارى را به دنبال مى‌آورد، باید کارى بکنیم که زائد بر خودکفا باشیم. کشور ما یک کشورى است که مى‌تواند بیش از احتیاج خودش تولید داشته باشد و صادر کند، مع الوصف به اسم اصلاحات ارضى ما را به عقب راندند. شما اینطور که گزارش دادید کار ارجمندى کردید. امید است که شما منطقه خود را که منطقه قم است خود کفا کنید، بلکه انشاءالله بعدها صادرات هم داشته باشید. لکن مسأله، مسأله قم یا تهران و یا مسأله یک استان نیست، مسأله همه ایران است. تمام ایران باید همین وضعى را که شما پیدا کردید و اجتماع نمودید و برنامه ریختید و روى برنامه‌ها به نحو صحیح و سالم بدون اینکه تعدى به کسى بشود، بدون اینکه یک خلاف اسلامى در بین باشد کار کردید و انشاءالله بهره گیرى هم مى‌کنید، امید است در همه جا این مطلب محقق گردد. دو اصل را باید تمام قشرهاى ملت مراعات کنند، یکى ادراک اینکه ما اگر اقتصاد خود را تابع خارج نمائیم ممکن است روزى خارجى‌ها نخواهند به ما چیزى بدهند، وقتى که درها را بستند ما باید تسلیم آنها بشویم تا هر چه مى‌گویند عمل کنیم و این شایسته یک مملکت اسلامى و جمهورى اسلامى نیست که پیوسته در اقتصادش، در گندمش، در جو و در برنجش وابسته به غیر باشد. باید با همت کشاورزان و قشرهاى مختلف و با هیات دولت به کشاورزان کمک بکنند و اینکه همه یک وظیفه را احساس بکنند تا مشکلات حل شود. گاهى انسان مى‌خواهد براى منافعش یک