من هر وقت بانوان محترم را مى‌بینم که با عزم و اراده قاطع در راه هدف، حاضر به همه طور زحمت بلکه شهادت هستند مطمئن مى‌شوم که این راه به پیروزى منتهى مى‌شود.

ملتى که تمام قشرهایش، خانم‌هاى محترمش و مردان معصومش با هم هستند و یک راه مى‌روند، این راه آسیب نخواهد دید، شما نگران آسیب‌هاى خارجى نباشید، از خارج نمى‌توانند شما را آسیب برسانند مادامى که خودتان منسجم هستید. نه دخالت نظامى از آن کارى ساخته است و نه حصر اقتصادى و این مسائل که آنها پیش مى‌آورند آنها ازشان کارى ساخته نیست و شاید آنها هم که این حرف‌ها را مى‌زنند و ظاهراً جدى هم نیست براى اینکه ما را از این حرف‌هاى دیگر اغفال کنند. آن مسائلى که ممکن است از آن مسائل، آسیب ببینیم، آن مسائل داخلى است. توطئه‌ها اینطور است، از خارج یک چیزهائى گفته مى‌شود تا اذهان متوجه به خارج بشود مثل همین حصر اقتصادى و مداخله نظامى که دولت آمریکا تهدید مى‌کند ملت را، به نظر مى‌رسد که این یک توطئه باشد که اذهان را از داخل کشور متوجه به خارج بکند، غافل بشوند از توطئه، غافل بشوند از شیطانى داخل. بعید به نظر نمى‌رسد آن چیزى که پیش اجانب اهمیت دارد و به آن اصرار دارند آن توطئه‌اى است که در داخل حاصل مى‌شود. اگر ما را از خارج اغفال نکنند و توجه ملت ما به داخل کشور و توطئه‌هاى داخلى باشد، ممکن است که ما بتوانیم و انشاءالله مى‌توانیم که آن توطئه‌ها را خنثى کنیم. لکن آنها از خوف اینکه مبادا ملت همه قوایش را صرف داخل بکند و این توطئه‌هائى که اصیل است پیش آنها، این توطئه‌ها را خنثى بکند، یک طرح‌هاى خارجى مى‌ریزد، یک مسائل خارجى پیش مى‌آورد، مثلاً بعض از اقشار را متوجه مى‌کنند که در انگلستان توطئه‌اى است در فلان محل، یک توطئه‌اى است، در فرانسه یک توطئه‌اى است و مى‌خواهند از آنجا توطئه‌اى را بجا بیاورند که بیایند ایران چه بکنند. خود این هیچ اساس ندارد، محتمل هم هست که همین صحبت‌هائى که با تناقض‌گوئى‌هاى مختلف و تضادگوئى‌هاى مختلف از دولت امریکا صادر مى‌شود راجع به اینکه گاهى دخالت نظامى ما مى‌کنیم، آن یکى مى‌گوید نه نمى‌شود دخالت، دوباره دخالت مى‌کنند، دوباره مى‌گویند نه، نمى‌شود دخالت، دوباره دخالت مى کنند، دوباره مى‌گویند نمى‌شود دخالت و از این حرف‌ها، حصر اقتصادى مى‌کنیم، حالا چند