من این مسائل و مشکلاتى که شما گفتید، مى‌دانم و اینطور نیست که اختصاص به طرف شما داشته. همه جا مشکلات دارد و بعد از هر انقلابى این مشکلات هست. یک کشورى که لااقل در این پنجاه و چند سال که ما شاهد بودیم آنطور به هم ریخته و خراب و آشفته و همه چیزش عقب مانده و اقتصادش ورشکسته تقریباً و همه چیزش را عقب رانده و فرهنگش یک فرهنگ فاسد استعمارى، یک همچو کشورى الان به دست شما افتاده است و به دست ملت. کشورى که پنجاه و چند سال لااقل در طول تاریخ از همه اطراف کوشش کردند که عقب مانده باشد و آشفته، شما امید این را هم نداشته باشید که به مجرد اینکه آن سد بزرگ شیطانى شکسته شد ما به بهشت موعود برسیم. ما به یک خرابه رسیده‌ایم، یک خرابه‌اى که فرهنگش سال‌هاى طولانى لازم دارد تا عوض بشود. مغزها که در آن رژیم تربیت شده است به تربیت خاصى، طول یک نسل مى‌خواهد تا اینکه تغییر بکند. همه چیز باید تغییر بکند. فرهنگ هم از امور مهمى است که در راس امور تقریباً واقع شده است. اینطور نیست که مطالب معلوم نباشد واینطور نیست که در استان گیلان تنها مشکلات باشد. هر جا شما بروید همین مسائل هست منتها کم و زیاد دارد و از مشکلات خودتان که مشاهده مى‌کنید، اطلاع بیشتر دارید، از مشکلات دیگر کمتر و هر گروهى که مى‌آیند همان مشکلات منطقه خودشان که مشاهدشان هست ذکر مى‌کنند و گمان مى‌کنند که جاهاى دیگر اینطور نیست. این تبلیغاتى که در طول مدت سلطنت اینها و خصوصاً دومى انجام گرفته است باور براى مردم آورده است که یک مملکتى که در آستانه تمدن بزرگ است دست ماست، منتها هر جمعیتى در منطقه خودشان دیدند اینطور نیست لابد خیال کردند منطقه‌هاى دیگر اینطور شده و بعد نوبت مى‌رسد. علیهذا هر جا مى‌آیند مشکلاتشان را مى‌گویند، آن چیزهائى که در زندگى ابتدائى لازم دارند. حالا شما در گیلان دیگر مبتلاى اینکه آب باید بروید از یک فرسخ بیاورید و مبتلاى به همین که در اطراف خود تهران، در حاشیه تهران هست که این زن‌ها (آنطورى که من در نجف که بودم این را براى من نوشته بودند که شاید بیشتر از سى تا محل است در این حاشیه تهران یعنى از تهران است، از حاشیه هست، بعضى‌شان هم در خود متن است که اینها مبتلاى به این هستند که اینهائى که حاشیه هستند نه آب دارند، نه اسفالت دارند، نه فرهنگ دارند، هیچ چیز ندارند) این