در هر صورت، من از یک جهت متالم هستم براى این برادرها و فرزندها و عزیزها، چه آنهائى که اینجا هستند و چه آنهائى که در مریضخانه هستند و در یک جهت هم من و همه مسلمان‌ها، مباهات مى‌کنیم به یک چنین جوان‌هائى. مباهات مى‌کنیم به جوان‌هایى که عصر اول اسلام را زنده کردند. مباهات مى‌کنیم به افرادى که صحنه کربلا را در ایران ایجاد کردند. همانطور که آنها خدمت کرده‌اند و جان داده‌اند و از بین رفتند لکن اسلام را زنده کرده‌اند. جوان‌هاى ما هم معلول شده‌اند و جان داده‌اند و همه چیزشان را از دست داده‌اند و اسلام را زنده کردند. امروز غیر از آن است که پیشتر بوده. الان همه قشرهاى دنیا توجه‌شان به ایران است، جمهورى ایران. قشرهاى دنیا توجه‌شان به ایران است که ایران چه خواهد شد. یک دسته خوف این را دارند که مبادا این اسلام به دیگر جاها برود و دسته‌اى شوق این را دارند که اسلام به همه جا برود. اگر ملت‌هاى مستضعف غیر اسلامى هم به خواسته‌هاى ما توجه بکنند، همه آنها عاشق این هستند که رژیمى که در اینجا انشاءالله تحقق پیدا مى‌کند آنجاها هم تحقق پیدا بکند. و آنهایى که خائن بودند و خواستند استفاده بکنند، از این عدم تحقق اسلام در غیاب اسلام مى‌خواستند استفاده بکنند، خوف این را دارند که مبادا یک همچو امرى تحقق پیدا کند. از آن جهت است. آقاى کارتر هم از این اشخاصى است که ترسد اسلام در ایران تحقق پیدا بکند. اگر اسلام تحقق پیدا کرد، آنها تا آخر منافعشان مدفون است. و من امیدوارم آقایان، آقایانى که وحدت دارند و راهپیمائى کرده‌اند، براى اظهار وحدت حرکت کردند و پیاده آمدند اینجا و براى این معلولین عزیزى که من تاثر دارم براى آنها و براى خانم‌هاى محترمى که تشریف آوردند، من تشکر مى‌کنم از همه و امیدوارم که همه آنها در سلامت و صحت و خداوند شفا بدهد تمام معلولین ما را که در سرتاسر ایران هستند. انشاءالله همه شما موفق و موید باشید.

والسلام علیکم و رحمةالله و برکاته‌