بصیرت و معرفتشان را می‌دانی ، رازهای آنان نزد تو آشکار است و دلهای‌ آنها در فراق تو بیتاب است . اگر تنهائی سبب وحشت آنان گردد یاد تو مونسشان است و اگر سختیها بر آنان فرو ریزد به تو پناه می‌برند .
" « و ان للذکر لاهلا اخذوه عن الدنیا بدلا » " [١] .
همانا یاد خدا افراد شایسته‌ای دارد که آن را به جای همه نعمتهای دنیا انتخاب کرده‌اند .
در خطبه ١٤٨ اشاره‌ای به مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه الشریف دارد ، و در آخر سخن ، گروهی را در آخرالزمان یاد می‌کند که شجاعت و حکمت و عبادت تواما در آنها گرد آمده است ، می‌فرماید : " « ثم لیشحذن فیها قوم شحذ القین النصل . تجلی بالتنزیل ابصارهم ، و یرمی بالتفسیر فی مسامعهم ، و یغبقون کاس الحکمه بعد الصبوح » ! سپس گروهی صیقل داده می‌شوند و مانند پیکان در دست آهنگر تیز و بران‌ می‌گردند ، بوسیله قرآن پرده از دیده‌هایشان برداشته می‌شود و تفسیر و توضیح‌ معانی قرآن در گوشهای آنان القا می‌گردد ، جامهای پیاپی حکمت و معرفت را هر صبح و شام می‌نوشند ، و سر خوش باده معرفت می‌گردند .

[١] خطبه . ٢٢٠