یک قرص نان را هم ندارند و دیر زمانی است که شکمشان سیر نشده است ، آیا سزاوار است شب را با سیری صبح کنم در صورتی که در اطرافم شکمهای‌ گرسنه و جگرهای سوزان قرار دارد ؟ علی ( ع ) اگر شخص دیگری را می‌دید که این اندازه بر خود تنگ می‌گیرد او را مورد مؤاخذه قرار می‌داد ، هنگامی که با اعتراض رو برو می‌شد که پس‌ تو خودت چرا این اندازه بر خود تنگ می‌گیری ؟ جواب می‌داد : من مانند شما نیستم ، پیشوایان وظیفه جداگانه‌ای دارند . چنانکه از گفتگوی آن حضرت‌ با عاصم بن زیاد حارثی پیدا است [١] .
در جلد نهم بحار به نقل از کافی از امیرالمؤمنین ( ع ) روایت می‌کند که‌ می‌فرمود : خداوند مرا پیشوای خلق قرار داده است و به همین سبب بر من فرض کرده‌ است که زندگی خود را در خوراک و پوشاک در حد ضعیفترین طبقات اجتماع‌ قرار دهم تا از طرفی مایه تسکین آلام فقیر و از طرف دیگر سبب جلوگیری از طغیان غنی گردد [٢] .
در شرح احوال استاد الفقهاء وحید بهبهانی رضوان الله علیه می‌نویسند : که روزی یکی از عروسهای خود را مشاهده

[١] نهج البلاغه ، خطبه . ٢٠٧ [٢] بحار ، جلد ٩ ، چاپ تبریز صفحه . ٧٥٨