سیری در نهج البلاغه - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٣٢
حفظ حقوق مردم را میخواهد . تو را نرسد که به استبداد و دلخواه در میان
مردم رفتار کنی .
در بخشنامهای که برای مامورین جمع آوری مالیات نوشته است پس از چند
جمله موعظه و تذکر میفرماید :
" « فانصفوا الناس من انفسکم و اصبروا لحوائجهم فانکم خزان الرعیه و
وکلاء الامه و سفراء الائمه » " [١] .
به عدل و انصاف رفتار کنید ، به مردم درباره خودتان حق بدهید ،
پرحوصله باشید و در بر آوردن حاجات مردم تنگ حوصلگی نکنید که شما
گنجوران و خزانه داران رعیت ، و نمایندگان ملت و سفیران حکومتید .
در فرمان معروف ، خطاب به مالک اشتر مینویسد :
" « و اشعر قلبک الرحمه للرعیه و المحبه لهم و اللطف بهم و لا تکونن
علیهم سبعا ضاریا تغتنم اکلهم ، فانهم صنفان ، اما اخ لک فی الدین او
نظیر لک فی الخلق » " .
در قلب خود استشعار مهربانی ، محبت و لطف به مردم را بیدار کن ،
مبادا مانند یک درنده که دریدن و خوردن را فرصت میشمارد رفتار کنی که
مردم تو یا مسلمانند و برادر دینی تو و یا غیر مسلمانند و انسانی مانند
تو . . . " « و لا تقولن انی مؤمر آمر فاطاع فان ذلک ادغال فی القلب و
منهکه للدین و تقرب من الغیر » " . مگو من اکنون بر آنان مسلطم ، از من
[١] نهج البلاغه بخش نامهها ، نامه . ٥١