" « کلکم راع و کلکم مسئول ، فالامام راع و هو مسؤول ، و المراه راعیه‌ علی بیت زوجها و هی مسئوله و العبد راع علی مال سیده و هو مسؤول ، الا فکلکم راع و کلکم مسئول » " [١] .
همانا هر کدام از شما نگهبان و مسئولید ، امام و پیشوا نگهبان و مسؤول‌ مردم است ، زن نگهبان و مسؤول خانه شوهر خویش است ، غلام نگهبان و مسؤول مال آقای خویش است ، هان پس همه نگهبان و همه مسؤولید .
در فصل پیش چند نمونه از نهج البلاغه که نمایشگر دید علی در مورد حقوق‌ مردم بود ذکر کردم ، در این شماره نمونه‌هائی دیگر ذکر می‌کنم . مقدمه‌ مطلبی از قرآن یادآوری می‌شود : در سوره مبارکه " النساء " آیه ٥٨ چنین می‌خوانیم : " « ان الله یامرکم ان تودوا الامانات الی اهلها و اذا حکمتم بین‌ الناس ان تحکموا بالعدل »" .
خدا فرمان می‌دهد که امانتها را به صاحبانشان برگردانید و در وقتی که‌ میان مردم حکم می‌کنید ، به عدالت حکم کنید .
طبرسی در مجمع البیان در ذیل این آیه می‌گوید : " در معنی این آیه چند قول است : یکی اینکه مقصود مطلق امانتها است‌ ، اعم از الهی و غیر الهی ، و اعم از مالی و غیر مالی ، دوم اینکه مخاطب‌ حکمرانانند ، خداوند با تعبیر لزوم اداء امانت حکمرانان را فرمان می‌دهد که به رعایت مردم قیام کنند " سپس می‌گوید :

[١] صحیح بخاری ، جلد ٧ ، کتاب النکاح .