سیری در نهج البلاغه - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤٢
ساخته است ، ما را وارد کرده ، و آنها را خارج گفتند که راسخان در علم (
که در قرآن آمده است ) آنانند نه ما ؟ ! تنها بوسیله ما هدایت جلب ، و
کوری بر طرف میگردد ، امامان از قریشاند اما نه همه قریش بلکه خصوص
یک تیره ، از بنی هاشم ، جامه امامت جز بر تن آنان راست نیاید و کسی
غیر از آنان چنین شایستگی را ندارد .
" « نحن الشعار و الاصحاب و الخزنه و الابواب لا توتی البیوت الا من
ابوابها فمن اتاها من غیر ابوابها سمی سارقا » " [١] .
جامه زیرین و یاران واقعی و گنجوران دین و درهای ورودی اسلام مائیم ، به
خانهها جز از درهائی که برای آنها مقرر شده است نتوان داخل شد ، فقط دزد
است که از دیوار ( نه از در ) وارد میشود .
" « فیهم کرائم القرآن و هم کنوز الرحمن ، ان نطقوا صدقوا و ان صمتوا
لم یسبقوا » " [٢] .
بالاترین آیات ستایشی قرآن درباره آنان است ، گنجهای خدای رحمانند .
اگر لب به سخن بگشایند آنچه بگویند عین حقیقت است ، فرضا سکوت کنند
دیگران بر آنان پیشی نمی -
[١] نهج البلاغه خطبه . ١٥٢ [٢] نهج البلاغه خطبه . ١٥٢