ولی از نظر اسلام ، رابطه انسان و جهان از نوع رابطه زندانی و زندان و چاه و در چاه افتاده نیست ، بلکه از نوع رابطه کشاورز است با مزرعه [١] ، و یا اسب دونده با میدان مسابقه [٢] ، و یا سوداگر با بازار تجارت [٣] ، و یا عابد با معبد است [٤] . دنیا از نظر اسلام مدرسه‌ انسان و محل تربیت انسان و جایگاه تکامل اوست .
در نهج البلاغه گفتگوی امیرالمؤمنین ( ع ) با مردی ذکر شده است که از دنیا مذمت کرده و علی ( ع ) او را که می‌پنداشت دنیای مذموم ، همین جهان‌ عینی و مادی است مورد ملامت قرار داد و به اشتباهش آگاه نمود [٥] ، شیخ عطار این جریان را در " مصیبت نامه " به شعر در آورده می‌گوید :

[١] الدنیا مزرعه الاخره » حدیث نبوی . [٢] الاوان الیوم المضمار و غدا السباق » نهج البلاغه خطبه ٢٨. [٣] الدنیا . . . متجر اولیاء الله » نهج البلاغه ، حکمت ١٣١. [٤] الدنیا . . . مسجد احباء الله » نهج البلاغه ، حکمت ١٣١. [٥] نهج البلاغه ، کلمات قصار ، حکمت ٣١١ جمله‌های بالا ضمن این داستان‌ آمده است .