ترین خدشه‌ای بر تقوای آنها وارد نیاید از سیاه و سفید ، تر و خشک ، گرم‌ و سرد ، اجتناب می‌کنند و از هر نوع مداخله‌ای در هر نوع کاری پرهیز می‌نمایند . شک نیست که اصل پرهیز و اجتناب یکی از اصول زندگی سالم بشر است ، در زندگی سالم نفی و اثبات ، سلب و ایجاب ، ترک و فعل ، اعراض و توجه توام است . با نفی و سلب است که می‌توان به اثبات و ایجاب رسید ، و با ترک و اعراض می‌توان به فعل و توجه تحقق بخشید . کلمه توحید یعنی کلمه لااله الاالله مجموعا نفیی است و اثباتی ، بدون‌ نفی ماسوا ، دم از توحید زدن ناممکن است . اینست که عصیان و تسلیم ، کفر و ایمان قرین یکدیگرند ، یعنی هر تسلیمی متضمن عصیانی و هر ایمانی‌ مشتمل بر کفری و هر ایجاب و اثبات مستلزم سلب و نفیی است " « فمن‌ یکفر بالطاغوت و یؤمن بالله فقد استمسک بالعروه الوثقی » " . اما اولا : پرهیزها و نفیها و سلبها و عصیانها و کفرها در حدود " تضاد " ها است ، پرهیز از ضدی برای عبور به ضد دیگر است ، بریدن از یکی‌ مقدمه پیوند با دیگری است . از اینرو پرهیزهای سالم و مفید ، هم جهت و هدف دارد و هم محدود است‌ به حدود معین . پس یک روش عملی کورکورانه که نه جهت و هدفی دارد و نه‌ محدود به حدی است ، قابل دفاع و تقدیس نیست .