سیری در نهج البلاغه - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٠١

زیادی است و از سطح این مقاله بیرون است ما از ورود در آن خودداری‌ می‌کنیم .
اجمالا همین قدر می‌گوئیم که خود را شهود کردن هرگز از شهود خالق جدا نیست و این است معنی جمله معروف رسول اکرم که مکرر به همین مضمون از علی ( ع ) نیز رسیده است . « من عرف نفسه عرف ربه » و اینست معنی سخن علی ( ع ) در نهج البلاغه که وقتی که از آن حضرت‌ سؤال کردند : هل رایت ربک ؟ آیا پروردگار خود را دیده‌ای ؟ در پاسخ فرمود : « ا فاعبد ما لا اری » ؟ آیا چیزی را که نمی‌بینم عبادت می‌کنم ؟ آنگاه چنین توضیح داد : « لا تراه العیون بمشاهده العیان و لکن تدرکه القلوب بحقایق الایمان » [١] .
او هرگز با چشم دیده نمی‌شود ولی با دلها با ایمانهای واقعی شهودی او را درک می‌کنند .
نکته بسیار جالبی که از تعبیرات قرآن کریم استفاده می‌شود اینست که‌ انسان آنگاه خود را دارد و از دست نداده که خدا را داشته باشد . آنگاه‌ خود را به یاد دارد و فراموش نکرده که از خدا غافل نباشد و خدا را فراموش