آغازی تقدم دارد .
تقدم ذات حق بر زمان و بر هر نیستی و بر هر آغاز و ابتدائی یکی از لطیفترین اندیشه‌های حکمت الهی است و معنی ازلیت حق فقط این نیست که‌ او همیشه بوده است . شک نیست که همیشه بوده است ، اما همیشه بودن‌ یعنی زمانی نبوده که او نبوده است . ازلیت حق فوق همیشه بودن است ، زیرا " همیشه بودن " مستلزم فرض زمان است ، ذات حق علاوه بر اینکه با همه زمانها بوده است بر همه چیز ، حتی بر زمان تقدم دارد و این است‌ معنی " ازلیت " او . از اینجا معلوم می‌شود که تقدم او نوعی دیگر غیر از تقدم زمانی است .
« الحمد لله الدال علی وجوده بخلقه و بمحدث خلقه علی ازلیته و باشتباههم علی ان لا شبیه له لا تستلمه المشاعر و لا تحجبه السواتر » [١] .
سپاس خدایرا که آفرینش دلیل بر هستی او و حدوث مخلوقاتش دلیل بر ازلیت او و مانند داشتن مخلوقاتش دلیل بر بیمانندی او است . از حواس‌ پنهان است و دست حواس به دامن کبریائیش نمی‌رسد ، و در عین حال‌ هویداست و هیچ چیزی نمی‌تواند مانع و حاجب و پرده وجودش شود .
یعنی او هم پیداست و هم پنهان است ، او در ذات خود پیدا است ، اما از حواس انسان پنهان است ، پنهانی او از حواس انسان از ناحیه محدودیت‌ حواس است نه از ناحیه ذات او .

[١] خطبه . ١٥٠