مثل او و دوم او فرض کنیم یا خود اوست و یا چیزی هست که ثانی و دوم او نیست ، در اینگونه موارد وحدت عددی نیست ، یعنی این وحدت در مقابل‌ اثنینیت و کثرت نیست و معنی اینکه یکی است این نیست که دو تا نیست‌ بلکه اینست که دوم برای او فرض نمی‌شود . این مطلب را با یک تمثیل می‌توان روشن کرد : می‌دانیم که دانشمندان‌ جهان درباره تناهی یا عدم تناهی ابعاد عالم اختلاف نظر دارند ، بعضی مدعی‌ لاتناهی ابعاد جهانند و می‌گویند عالم اجسام را حد و نهایتی نیست ، بعضی‌ دیگر معتقدند که ابعاد جهان محدود است و از هر طرف که برویم بالاخره به‌ جائی خواهیم رسید که پس از آن جائی نیست مساله دیگری نیز محل بحث است‌ و آن اینکه آیا جهان جسمانی منحصر است به جهانی که ما در آن زندگی‌ می‌کنیم و یا یک و یا چند جهان دیگر نیز وجود دارد ؟ بدیهی است که فرض جهان جسمانی دیگر غیر از جهان ما فرع بر اینست که‌ جهان جسمانی ما محدود و متناهی باشد . . تنها در این صورت است که‌ می‌توان فرض کرد مثلا دو جهان جسمانی و هر کدام محدود به ابعادی معین وجود داشته باشد . اما اگر فرض کنیم جهان جسمانی ما نامحدود است فرض جهانی‌ دیگر غیر ممکن است زیرا هر چه را جهانی دیگر فرض کنیم خود همین جهان و یا جزئی از این جهان خواهد بود . فرض وجودی دیگر مانند وجود ذات احدیت با توجه