بودند ، آیا محمد بن یعقوب کلینی و محمد بن علی بن حسین بن بابویه قمی و محمد بن ابیطالب مازندارانی ایرانی بودند اما محمد بن اسماعیل بخاری و ابوداود سجستانی و مسلم بن حجاج نیشابوری ایرانی نبودند ؟ آیا سید رضی که‌ جمع آوری کننده نهج البلاغه است ایرانی بود ؟ آیا فاطمیین مصر ایرانی‌ بودند ؟ چرا با نفوذ فاطمیین در مصر فکر فلسفی احیا می‌شود و با سقوط آنها آن‌ فکر می‌میرد ، و سپس بوسیله یک سید شیعه ایرانی مجددا احیا می‌شود ؟ ! حقیقت اینست که سلسله جنبان این طرز تفکر و این نوع تمایل ، فقط و فقط ائمه اهل بیت ( ع ) بودند ، همه محققان اهل تسنن اعتراف دارند که‌ علی علیه السلام حکیم اصحاب بود و عقل او با مقایسه با عقول دیگران نوع‌ دیگر بود ، از ابو علی سینا نقل شده که می‌گوید : " کان علی ( ع ) بین اصحاب محمد صلی الله علیه و آله کالمعقول بین‌

علی در میان یاران رسول خدا مانند " کلی " در میان " جزئیات محسوسه‌ " بود و یا مانند " عقول قاهره " نسبت به " اجسام مادیه " بود . بدیهی است که طرز تفکر پیروان چنین امامی با مقایسه با دیگران تفاوت‌ فاحش پیدا می‌کند . احمد امین و برخی دیگر دچار توهمی دیگر شده‌اند . آنان در انتساب این‌ نوع کلمات به علی علیه السلام تردید کرده‌اند ، و می‌گویند عرب قبل از فلسفه یونان با این نوع بحثها و تجزیه و تحلیلها و موشکافی‌ها آشنا نبود ، این سخنان را بعدها آشنایان با فلسفه