سیری در نهج البلاغه - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٦٨

آن یکی در پیش شیر دادگر

ذم دنیا کرد بسیاری مگر

حیدرش گفتا که دنیا نیست بد

بد توئی زیرا که دوری از خرد

هست دنیا بر مثال کشت زار

هم شب و هم روز باید کشت و کار

زانکه عز و دولت دین سر به سر

جمله از دنیا توان برد ای پسر

تخم امروزینه فردا بر دهد

ورنکارد " ای دریغا " بر دهد

پس نکوتر جای تو دنیای تو است

زانکه دنیا توشه عقبای توست

تو به دنیا در ، مشو مشغول خویش

لیک ، در وی کار عقباگیر پیش

چون چنین کردی تو را دنیا نکوست

پس برای این ، تو دنیا دار دوست

ناصر خسرو علوی که به حق می‌توان او را حکیم الشعراء خواند و یکی از نکته سنج ترین و مذهبی ترین شعرای پارسی زبان است ، چکامه‌ای درباره خوبی‌ و بدی جهان دارد که هم با منطق اسلام منطبق است و هم فوق‌العاده عالی و زیبا است ، شایسته است در این جا نقل شود ، این اشعار در دیوان او هست‌ و در کتاب جامع الحکمتین خویش نیز آنها را آورده است می‌گوید :

جهانا ! چه در خورد و بایسته‌ای

اگر چند با کس نپایسته‌ای