خود شما همسرانی برای شما آفریده که در کنار آنها آرامش بیابید و میان‌ شما و آنها الفت و مهربانی قرار داد . این عواطف و علائق یک سلسله کانالهای ارتباطی میان انسان و جهان است‌ ، بدون اینها انسان نمی‌تواند راه تکامل خویش را بپیماید . پس جهان بینی‌ اسلامی همانطور که به ما اجازه نمی‌دهد جهان را محکوم و مطرود و مذموم‌ بشماریم اجازه نمی‌دهد علائق طبیعی و کانالهای ارتباطی انسان و جهان را نیز زائد و بی‌مصرف و قطع شدنی بدانیم ، این علائق و عواطف ، جزئی از نظام‌ عمومی آفرینش است . انبیاء و اولیاء حق از این عواطف در حد اعلا برخوردار بودند . حقیقت اینست که منظور از علاقه به دنیا تمایلات طبیعی و فطری نیست ، مقصود از علاقه و تعلق ، بسته بودن به امور مادی و دنیاوی و در اسارت‌ آنها بودن است که توقف است و رکود است و باز ایستادن از حرکت و پرواز است و سکون است و نیستی است . اینست که دنیا پرستی نام دارد و اسلام سخت با آن مبارزه می‌کند ، و این است آن چیزی که بر ضد نظام تکاملی‌ آفرینش است و مبارزه با آن همگامی با ناموس تکاملی آفرینش است . تعبیرات قرآن مجید در این زمینه در حد اعجاز است و در فصل‌های آینده این‌ مطلب را توضیح خواهیم داد .