نه از باده ، بلکه از نعمت و رفاه . آری سرازیر شدن نعمتهای بی‌حساب به سوی جهان اسلام و تقسیم غیر عادلانه‌ ثروت و تبعیضهای ناروا ، جامعه اسلامی را دچار بیماری مزمن " دنیا زدگی‌ " و " رفاه زدگی " کرد . علی ( ع ) با این جریان که خطر عظیمی برای جهان اسلام بود و دنباله‌اش‌ کشیده شد مبارزه می‌کرد و کسانی را که موجب پیدایش این درد مزمن شدند انتقاد می‌کرد . خودش در زندگی شخصی و فردی درست در جهت ضد آن زندگی‌ها عمل می‌کرد ، هنگامی هم که به خلافت رسید در صدر برنامه‌اش مبارزه با همین‌ وضع بود .

وجهه عام سخن مولی

این مقدمه که گفته شد برای این است که وجهه خاص سخن امیرالمؤمنین در مورد دنیاپرستی که متوجه یک پدیده مخصوص اجتماعی آن عصر بود روشن شود . از این وجهه خاص که بگذریم ، بدون شک ، وجهه‌ای عام نیز هست که‌ اختصاص به آن عصر ندارد ، شامل همه عصرها و همه مردم است و جزء اصول‌ تعلیم و تربیت اسلامی است ، منطقی است که از قرآن کریم سرچشمه گرفته و در کلمات رسول خدا و امیرالمؤمنین و سایر ائمه اطهار و اکابر مسلمین‌ تعقیب شده است ، این منطق است که دقیقا باید روشن شود . ما در بحث‌ خود بیشتر متوجه وجهه عام سخن امیرالمؤمنین هستیم ،