به دنبال احساس این خطر عظیم اجتماعی بود . مسعودی در ذیل احوال عثمان می‌نویسد : " عثمان فوق‌العاده کریم و بخشنده بود ( البته از بیت المال ! ) کارمندان دولت و بسیاری از مردم دیگر راه او را پیش گرفتند ، او را برای اولین بار در میان خلفا خانه خویش را با سنگ و آهک بالا برد و درهایش را از چوب ساج و عرعر ساخت و اموال و باغات و چشمه‌هایی در مدینه اندوخته کرد ، وقتی که مرد در نزد صندوقدارش صدو پنجاه هزار دینار و یک میلیون درهم پول نقد بود ، قیمت املاکش در وادی القری و حنین و جاهای دیگر ، بالغ بر صد هزار دینار می‌شد . اسب و شتر فراوانی از او باقی ماند " . آنگاه می‌نویسد : " در عصر عثمان جماعتی از یارانش مانند خودش ثروتها اندوختند : زبیر بن العوام خانه‌ای در بصره بنا کرد که اکنون در سال ٣٣٢ ( زمان خود مسعودی است ) هنوز باقی است . و معروف است خانه‌هایی در مصر ، کوفه و اسکندریه بنا کرد ، ثروت زبیر بعد از وفات پنجاه هزار دینار پول نقد و هزار اسب و هزارها چیز دیگر بود . خانه‌ای که طلحه بن عبدالله‌ در کوفه با گچ و آجر و ساج ساخت هنوز ( در زمان مسعودی ) باقی است و به‌ دار الطلحتین معروف