از جمله مباحث نهج البلاغه ، منع و تحذیر شدید از دنیا پرستی است ، آنچه ، در بخش پیش ، درباره مقصود و هدف زهد گفتیم روشن کننده مفهوم‌ دنیا پرستی نیز هست زیرا زهدی که بدان شدیدا ترغیب شده است نقطه مقابل‌ دنیا پرستی است که سخت نفی گردیده است . با تعریف و توضیح هر یک از این دو مفهوم ، دیگری نیز روشن می‌شود ولی نظر به تاکید و اصرار فراوان و فوق العاده‌ای که در مواعظ امیرالمؤمنین علی ( ع ) درباره منع و تحذیر از دنیا پرستی به عمل آمده است و اهمیت فی نفسه این موضوع ، ما این را جداگانه و مستقل طرح می‌کنیم و توضیحات بیشتری می‌دهیم تا هر گونه ابهام‌ رفع بشود . نخستین مطلب اینست که چرا این همه در کلمات امیرالمؤمنین به این‌ مطلب توجه شده است بطوری که نه خود ایشان مطلب دیگری را این اندازه‌ مورد توجه قرار داده‌اند نه رسول اکرم و یا سایر ائمه اطهار این اندازه‌