شده باشد ، گوشتها و پیه‌های اضافی را ریخته باشد تا چابک و چالاک شده و به تیزروی که از نوع " هنر " و فعالیت برای آن حیوان است قادر گردد . زهد ، برای آدمی تمرین است ، اما تمرین روح . روح با زهد ورزش می‌یابد و تعلقات اضافی را می‌ریزد ، سبکبال و سبکبار می‌گردد و در میدان فضائل‌ سبک به پرواز در می‌آید . از قضا علی علیه السلام از تقوا و زهد به " ورزش " تعبیر می‌کند ، کلمه ریاضت در مفهوم اصلی خودش عبارت است از ورزش و تمرین مقدماتی‌ اسب مسابقه . ورزش هم " ریاضت " نامیده می‌شود ، می‌فرماید : « و انما هی نفسی اروضها بالتقوی » همانا نفس خویش را با تقوا ورزش می‌دهم . گیاهها چطور ؟ گیاه هم مانند حیوان است ، لااقل قسمتی از آنچه می‌توان‌ آنرا ولو با تشبیه و مسامحه " هنر " گیاه نامید مشروط به برداشت کمتر است از طبیعت . علی علیه السلام به این نکته نیز اشاره می‌کند و از گیاهان مثلی می‌آورد ، در یکی از نامه‌هایش پس از آنکه زندگی زاهدانه و قانعانه و کم برداشت‌ خویشرا برای یکی از فرماندارانش تشریح می‌کند و او را ترغیب می‌نماید که‌ در زندگی این راه را پیشه سازد ، می‌فرماید : " مثل اینستکه اعتراض معترض را می -