سیری در نهج البلاغه - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٠٧
از موهبتها و استعدادها . اینست که علی ( ع ) میفرماید :
" « اعلموا ، عبادالله ، ان التقوی دار حصن عزیز ، و الفجور دار حصن
ذلیل ، لا یمنع اهله ، و لا یحرز من لجا الیه . الا و بالتقوی تقطع حمه
الخطایا » " [١] .
بندگان خدا بدانید که تقوا حصار و باروئی بلند و غیر قابل تسلط است و
بیتقوائی و هرزگی حصار و باروئی پست است که مانع و حافظ ساکنان خود
نیست و آنکس را که به آن پناه ببرد حفظ نمیکند ، همانا با نیروی تقوا
نیش گزنده خطاکاریها بریده میشود .
علی ( ع ) در این بیان عالی خود گناه و لغزش را که به جان آدمی آسیب
میزند به گزندهای از قبیل مار و عقرب تشبیه میکند ، میفرماید نیروی تقوا
نیش این گزندگان را قطع میکند .
علی ( ع ) در برخی از کلمات تصریح میکند که تقوا مایه اصلی آزادیها
است ، یعنی نه تنها خود قید و بند و مانع آزادی نیست ، بلکه منبع و
منشا همه آزادیها است . در خطبه ٢٢٨ میفرماید :
" « فان تقوی الله مفتاح سداد و ذخیره معاد و عتق من کل ملکه و نجاه
من کل هلکه » "
همانا تقوا کلید درستی ، و توشه قیامت و آزادی از هر بندگی ، و نجات
از هر تباهی است .
مطلب روشن است ، تقوا به انسان آزادی معنوی میدهد ، یعنی او را از
اسارت و بندگی هوا و هوس آزاد میکند ، رشته آز و طمع و حسد و شهوت و
خشم
[١] نهج البلاغه ، خطبه . ١٥٧