سیری در نهج البلاغه - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤١
امور مسلمین در آنها جمع است و پیغمبر درباره آنها تصریح کرده است و
آنان کمالات نبوی را به ارث بردهاند ، این هنگام است زمانی که حق به
اهلش بازگشته به جای اصلی خود منتقل گشته است .
آنچه در این چند جمله به چشم میخورد ، برخورداری اهل بیت از یک
معنویت فوق العاده است که آنان را در سطحی مافوق سطح عادی قرار میدهد .
و در چنین سطحی احدی با آنان قابل مقایسه نیست ، همچنانکه در مساله
نبوت مقایسه کردن افراد دیگر با پیغمبر غلط است ، در امر خلافت و
امامت نیز با وجود افرادی در این سطح ، سخن از دیگران بیهوده است .
" « نحن شجره النبوه و مهبط الرساله و مختلف الملائکه و معادن العلم و
ینابیع الحکم » " [١] .
ما درخت نبوت و فرودگاه رسالت و محل آمد و شد فرشتگان و معدنهای
علوم و سرچشمههای حکمتهائیم .
" « این الذین زعموا انهم الراسخون فی العلم دوننا ، کذبا و بغیا
علینا ان رفعنا الله و وضعهم و اعطانا و حرمهم و ادخلنا و اخرجهم بنا
یستعطی و یستجلی العمی . ان الائمه من قریش غرسوا فی هذا البطن من هاشم لا
تصلح علی سواهم و لا تصلح الولاه من غیرهم » " [٢] .
کجایند کسانی که به دروغ و از روی حسد که خداوند ما را بالا برده و آنها
را پائین ، به ما عنایت کرده و آنها را محروم
[١] نهج البلاغه خطبه . ١٠٧ [٢] نهج البلاغه خطبه . ١٤٢