سفارش لفظی بوده که همواره تکرار می‌شده است .
سید رضی آنرا در ردیف نامه‌ها آورده است ، و می‌گوید ما این قسمت را در اینجا می‌آوریم تا دانسته شود علی ( ع ) حق و عدالت را چگونه به پا می‌داشت . و چگونه در بزرگ و کوچک کارها آنها را منظور می‌داشت .
دستورها اینست : " به راه بیفت بر اساس تقوای خدای یگانه ، مسلمانی را ارعاب نکنی [١] ، طوری رفتار نکن که از تو کراهت داشته باشد . بیشتر از حقی که به‌ مال او تعلق گرفته است از او مگیر ، وقتی که بر قبیله‌ای که بر سر آبی‌ فرود آمده‌اند وارد شدی تو هم در کنار آن آب فرود آی بدون آنکه به‌ خانه‌های مردم داخل شوی ، با تمام آرامش و وقار نه به صورت یک مهاجم ، بر آنها وارد شو و سلام کن ، درود بفرست بر آنها ، سپس بگو : بندگان خدا ، مرا ولی خدا و خلیفه او فرستاده است که حق خدا را از اموال شما بگیرم‌ ، آیا حق الهی در اموال شما هست یا نه ؟ اگر گفتند : نه ، بار دیگر مراجعه نکن ، سخنشان را بپذیر و قول آنها را محترم بشمار ، اگر فردی‌ جواب مثبت داد او را همراهی کن بدون آنکه او را بترسانی و یا تهدید کنی‌ ، هر چه زر و سیم داد بگیر ، اگر

[١] اینکه تنها نام مسلمان آمده است از آنجهت است که صدقات تنها از مسلمین گرفته میشود .