لقمه‌های بزرگ بستن و دوختن ، همواره ابزار لازم سیاست قلمداد شده است‌ اکنون مردی زمامدار و کشتی سیاست را ناخدا شده است که دشمن این ابزار است ، هدف و ایده‌اش مبارزه با این نوع سیاست بازی است . طبعا از همان روز اول ارباب توقع ، یعنی همان رجال سیاست ، رنجش پیدا می‌کنند ، رنجش منجر به خرابکاری می‌شود و دردسرهائی فراهم می‌آورد ، دوستان‌ خیراندیش به حضور علی ( ع ) آمدند و با نهایت خلوص و خیر خواهی تقاضا کردند که به خاطر مصلحت مهمتر ، انعطافی در سیاست خود پدید آورد ، پیشنهاد کردند که خودت را از دردسر این هوچی‌ها راحت کن " دهن سگ به‌ لقمه دوخته به " اینها افراد متنفذی هستند ، بعضی از اینها از شخصیتهای‌ صدر اولند ، تو فعلا در مقابل دشمنی مانند معاویه قرار داری که ایالتی‌ زرخیز مانند شام را در اختیار دارد ، چه مانعی دارد که به خاطر " مصلحت‌ " ! فعلا موضوع مساوات و برابری را مسکوت عنه بگذاری ؟ علی ( ع ) جواب داد : « ا تامرونی ان اطلب النصر بالجور و الله ما اطور به ما سمر سمیر و ام‌ نجم فی السماء نجما ، لو کان المال لی لسویت بینهم فکیف و انما المال‌ مال الله » [١] .
شما از من می‌خواهید که پیروزی را به قیمت تبعیض و ستمگری به دست‌ آورم ؟ از من می‌خواهید که عدالت را به پای سیاست و سیادت قربانی کنم ؟ ، خیر سوگند به ذات خدا که تا دنیا دنیا است چنین کاری نخواهم‌

[١] نهج البلاغه خطبه . ١٢٦