حقوق دیگران و تجاوز نکردن به حدود و حقوق آنهاست ، اما جود اینست که‌ آدمی با دست خود حقوق مسلم خود را نثار غیر می‌کند ، آن که عدالت می‌کند به حقوق دیگران تجاوز نمی‌کند و یا حافظ حقوق دیگران است از تجاوز و متجاوزان ، و اما آنکه جود می‌کند فداکاری می‌نماید ، و حق مسلم خود را به‌ دیگری تفویض می‌کند پس جود بالاتر است . واقعا هم اگر تنها با معیارهای اخلاقی و فردی بسنجیم مطلب از این قرار است ، یعنی جود بیش از عدالت معرف و نشانه کمال نفس و رقاء روح‌ انسان است ، اما . . . ولی علی ( ع ) برعکس نظر بالا جواب می‌دهد . علی ( ع ) به دو دلیل‌ می‌گوید عدل از جود بالاتر است ، یکی اینکه : « العدل یضع الامور مواضعها و الجود یخرجها من جهتها » . یعنی " عدل جریانها را در مجرای طبیعی خود قرار می‌دهد . اما جود جریانها را از مجرای طبیعی خود خارج می‌سازد " . زیرا مفهوم عدالت این‌ است که استحقاقهای طبیعی و واقعی در نظر گرفته شود و به هر کس مطابق‌ آنچه به حسب کار و استعداد ، لیاقت دارد داده شود ، اجتماع حکم ماشینی‌ را پیدا می‌کند که هر جزء آن در جای خودش قرار گرفته است . و اما جود درست است که از نظر شخص جود کننده که مایملک مشروع خویشرا به دیگری‌ می‌بخشد فوق‌العاده با ارزش است ، اما باید