برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٢٩ - اهميت نماز

را تأمين كرده است و جالبتر اين كه نه تنها گياهان صحرا و خشكيها از بركت آب باران پرورش مى‌يابند، بلكه گياهان بسيار كوچكى كه در لابلاى امواج آب درياها مى‌رويند و خوراك عمده ماهيان درياست از پرتو نور آفتاب و دانه‌هاى باران رشد مى‌كنند، سپس به شرح اين جمله پرداخته و موارد مهمى را از گياهان و درختان كه به وسيله آب باران پرورش مى‌يابند خاطرنشان مى‌سازد.

نخست مى‌گويد: «ما به وسيله آن ساقه‌هاى سبز گياهان و نباتات را از زمين خارج ساختيم» و از دانه كوچك و خشك ساقه‌اى با طراوت و سرسبز كه لطافت و زيبايى آن چشم را خيره مى‌كند آفريديم» (فَأَخْرَجْنا مِنْهُ خَضِراً).

«و از آن ساقه سبز، دانه‌هاى روى هم چيده شده، (همانند خوشه گندم و ذرت) بيرون آورديم‌ (نُخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُتَراكِباً).

«همچنين به وسيله آن از درختان نخل خوشه سر بسته‌اى بيرون فرستاديم كه پس از شكافته شدن رشته‌هاى باريك و زيبايى كه دانه‌هاى خرما را بر دوش خود حمل مى‌كنند و از سنگينى به طرف پايين متمايل مى‌شوند خارج مى‌گردد» (وَ مِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِها قِنْوانٌ دانِيَةٌ). «همچنين باغهايى از انگور و زيتون و انار پرورش داديم» (وَ جَنَّاتٍ مِنْ أَعْنابٍ وَ الزَّيْتُونَ وَ الرُّمَّانَ).

سپس اشاره به يكى ديگر از شاهكارهاى آفرينش در اين درختان كرده مى‌فرمايد: «هم با يكديگر شباهت دارند و هم ندارند» (مُشْتَبِهاً وَ غَيْرَ مُتَشابِهٍ).

دو درخت زيتون و انار از نظر شكل ظاهرى و ساختمان شاخه‌ها و برگها شباهت زيادى به هم دارند، در حالى كه از نظر ميوه و طعم و خاصيت آن بسيار با هم متفاوتند.

يكى داراى ماده چربى مؤثر و نيرومند، و ديگرى داراى ماده اسيدى و يا قندى است، كه با يكديگر كاملا متفاوتند، به علاوه اين دو درخت گاهى درست در يك زمين پرورش مى‌يابند و از يك آب مشروب مى‌شوند؛ يعنى، هم با يكديگر تفاوت زياد دارند و هم شباهت.

سپس از ميان تمام اعضاى پيكر درخت بحث را روى ميوه برده مى‌گويد: