برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٢٨ - اهميت نماز

متفاوت آفريده است؟

سپس مى‌فرمايد: «جمعى از افراد بشر مستقر هستند و جمعى مستودع» (فَمُسْتَقَرٌّ وَ مُسْتَوْدَعٌ).

«مستقرّ» به معنى ناپايدار مى‌آيد، و «مستودع» به معنى ناپايدار.

احتمال دارد دو تعبير فوق، اشاره به اجزاى اوليه تشكيل دهنده نطفه انسان بوده باشد، زيرا چنانكه مى‌دانيم نطفه انسان از دو جزء يكى «اوول» (نطفه ماده) و ديگرى «اسپرم» (نطفه نر) تشكيل شده است، نطفه ماده در رحم تقريبا ثابت و مستقر است، ولى نطفه‌هاى نر به صورت جانداران متحرك به سوى او با سرعت حركت مى‌كنند و نخستين فرد «اسپرم» كه به «اوول» مى‌رسد با او مى‌آميزد و بقيه را عقب مى‌راند و تخمه اولى انسان را تشكيل مى‌دهد.

در پايان آيه بار ديگر مى‌گويد: «ما نشانه‌هاى خود را برشمرديم تا آنها كه داراى فهم و دركند بينديشند» (قَدْ فَصَّلْنَا الْآياتِ لِقَوْمٍ يَفْقَهُونَ).

(آيه ٩٩)- اين آيه، آخرين آيه‌اى است كه در اين سلسله بحثها ما را به شگفتيهاى جهان آفرينش، و شناسايى خداوند از طريق آن دعوت مى‌كند.

در آغاز به يكى از مهمترين و اساسى‌ترين نعمتهاى پروردگار كه مى‌توان آن را ريشه و مادر ساير نعمتها دانست اشاره مى‌كند و آن پيدايش و رشد و نمو گياهان و درختان در پرتو آن است، و مى‌گويد: «او كسى است كه از آسمان آبى (براى شما) فرستاد» (وَ هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً).

اين كه مى‌گويد از طرف آسمان به خاطر آن است كه تمام منابع آب روى زمين؛ اعم از چشمه‌ها و نهرها و قناتها و چاههاى عميق به آب باران منتهى مى‌گردد لذا كمبود باران در همه آنها اثر مى‌گذارد و اگر خشكسالى ادامه يابد همگى خشك مى‌شوند.

سپس به اثر بارز نزول باران اشاره كرده، مى‌گويد: «به واسطه آن روييدنيها را از همه نوع از زمين خارج ساختيم» (فَأَخْرَجْنا بِهِ نَباتَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ).

جالب اين كه خداوند از يك زمين و يك آب، غذاى مورد نياز همه جانداران‌