(آيه ١٣٨)- در اين آيه مى‌گويد: «به اين دسته از منافقان بشارت بده كه عذاب دردناكى براى آنها است» (بَشِّرِ الْمُنافِقِينَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً).

(آيه ١٣٩)- و در اين آيه اين دسته از منافقان چنين توصيف شده‌اند: «آنها كافران را به جاى مؤمنان دوست خود انتخاب مى‌كنند» (الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ). سپس مى‌گويد: هدف آنها از اين انتخاب چيست؟ «آيا راستى مى‌خواهند آبرو و حيثيتى از طريق اين دوستى براى خود كسب كنند»؟! (أَ يَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ). «در حالى كه تمام عزتها مخصوص خداست» (فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً) زيرا عزت همواره از «علم» و «قدرت» سر چشمه مى‌گيرد و اينها كه قدرت و علمشان ناچيز است، كارى از دستشان ساخته نيست كه بتوانند منشأ عزتى باشند.

اين آيه به همه مسلمانان هشدار مى‌دهد كه عزت خود را در همه شؤون زندگى اعم از شؤون اقتصادى و فرهنگى و سياسى و مانند آن، در دوستى با دشمنان اسلام نجويند، زيرا هر روز كه منافع آنها اقتضا كند فورا صميمى‌ترين متحدان خود را رها كرده و به سراغ كار خويش مى‌روند كه گويى هرگز با هم آشنايى نداشتند، چنانكه تاريخ معاصر شاهد بسيار گوياى اين واقعيت است!

(آيه ١٤٠)

شأن نزول-

از ابن عباس نقل شده كه: جمعى از منافقان در جلسات دانشمندان يهود مى‌نشستند، جلساتى كه در آن نسبت به آيات قرآن استهزاء مى‌شد، آيه نازل گشت و عاقبت شوم اين عمل را روشن ساخت.

تفسير:

در مجلس گناه ننشينيد- در سوره انعام آيه ٦٨ صريحا به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله دستور داده است كه: «اگر مشاهده كنى كسانى نسبت به آيات قرآن استهزاء مى‌كنند و سخنان ناروا مى‌گويند، از آنها اعراض كن».

اين آيه بار ديگر اين حكم اسلامى را تأكيد مى‌كند و به مسلمانان هشدار مى‌دهد كه: «در قرآن به شما قبلا دستور داده شده كه هنگامى بشنويد افرادى نسبت به آيات قرآن كفر مى‌ورزند و استهزاء مى‌كنند با آنها ننشينيد تا از اين كار صرف نظر كرده، به مسائل ديگرى بپردازند» (وَ قَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتابِ أَنْ إِذا سَمِعْتُمْ آياتِ اللَّهِ‌