برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٠ - سوره آل عمران

نيروى جسمى آنها يكسان نيست و نيز مسائل مربوط به حجاب و باردارى و وضع حمل، ادامه اين خدمت را براى دختر مشكل مى‌سازد و لذا هميشه پسران را نذر مى‌كردند.

سپس افزود: «من او را مريم نام گذاردم و او و فرزندانش را از (وسوسه‌هاى) شيطان رجيم و رانده شده (از درگاه خدا) در پناه تو قرار مى‌دهم» (وَ إِنِّي سَمَّيْتُها مَرْيَمَ وَ إِنِّي أُعِيذُها بِكَ وَ ذُرِّيَّتَها مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ).

مريم در لغت، زن عبادتكار و خدمتگزار است و از آنجا كه اين نامگذارى به وسيله مادرش بعد از وضع حمل انجام شد، نهايت عشق و علاقه اين مادر با ايمان را براى وقف فرزندش در مسير بندگى و عبادت خدا نشان مى‌دهد.

(آيه ٣٧)- اين آيه ادامه بحث آيه قبل در باره سرگذشت مريم است، مى‌فرمايد: «پروردگارش او را به طرز نيكويى پذيرفت و بطور شايسته‌اى (گياه وجود) او را رويانيد و پرورش داد» (فَتَقَبَّلَها رَبُّها بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَ أَنْبَتَها نَباتاً حَسَناً).

جمله اخير اشاره به نكته لطيفى دارد و آن اينكه كار خداوند، انبات و رويانيدن است يعنى همان گونه كه در درون بذر گلها و گياهان استعدادهايى نهفته است، در درون وجود آدمى و اعماق روح و فطرت او نيز همه گونه استعدادهاى عالى نهفته شده است كه اگر انسان خود را تحت تربيت مربيان الهى كه باغبانهاى باغستان جهان انسانيتند قرار دهد، به سرعت پرورش مى‌يابد و آن استعدادهاى خداداد آشكار مى‌شود.

سپس مى‌افزايد: «خداوند زكريا را سرپرست و كفيل او قرار داد» (وَ كَفَّلَها زَكَرِيَّا).

هر چه بر سن مريم افزوده مى‌شد، آثار عظمت و جلال در وى نمايانتر مى‌گشت و به جايى رسيد كه قرآن در ادامه اين آيه در باره او مى‌گويد: «هر زمان زكريا وارد محراب او مى‌شد غذاى جالب خاصى نزد او مى‌يافت» (كُلَّما دَخَلَ عَلَيْها زَكَرِيَّا الْمِحْرابَ وَجَدَ عِنْدَها رِزْقاً).

زكريا از روى تعجب، روزى «به او گفت اين غذا را از كجا آوردى»! (قالَ يا