نهج الدّعا (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧٧
٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دعا ، لشكرى از لشكريان مجهّز خداوند است و حتّى قضاى محتوم را برمى گردانَد.
٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بلا ، همانند قنديل ها ميان آسمان و زمين آويخته مى شود . هرگاه بنده از پروردگارش عافيت [و دورى از بلا] طلبد ، خداى متعال ، آن بلا را كه قطعى هم شده باشد ، از او برمى گردانَد.
٩٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : قضا را چيزى جز دعا ، پس نمى زند.
٩١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : احتياط ، [آدمى را] از تقدير نمى رهانَد ؛ بلكه دعا از تقدير مى رهانَد . پس ، پيش از آن كه بلا بر شما نازل شود ، دعا كنيد . خداوند ، به واسطه دعا ، بلاى نازل شده و نازل نشده را دور مى كند.
٩٢.الدعا ـ به نقل از عبادة بن صامت ـ: پيامبر خدا ، در سايه حَطيم [١] در مكّه نشسته بود كه شخصى آمد و گفت : اى پيامبر خدا ! اموال ابو فلان در ساحل دريا ، دچار حادثه شد و از بين رفت . پيامبر خدا فرمود : «هيچ مالى در خشكى و دريا تلف نشد ، مگر به سبب ندادن زكات . پس ، اموال خود را با دادن زكات ، حفظ نماييد و بيمارانتان را با صدقه دادن ، درمان كنيد ، و مصيبت هاى بلا را با دعا كردن ، از خود برانيد ، كه دعا براى آنچه نازل شده و آنچه نازل نشده ، سودمند است : آنچه را نازل شده است ، برطرف مى كند و از آنچه نازل نشده است ، جلوگيرى مى كند».
[١] حَطيم ، جايى است ميان رُكن حجر الأسود و درِ كعبه . آن را حَطيم گفته اند ، چون مردم در آن جا براى دعا كردن ازدحام مى كنند و صفوف يكديگر را مى شكنند (مجمع البحرين : ج ١ ص ٤٢٣ «حطم») .