٤٢٥.الكافى ـ به نقل از فضيل بن يسار ـ: چون شب بيستم و يكم و بيست و سوم [ماه رمضان ]مى شد ، امام باقر عليه السلام تا زوال شب ، دعا مى خواند و شب كه به نيمه مى رسيد ، نماز مى خواند.

ر . ك : ماه خدا : بخش چهارم / فصل سوم : آداب مشترك شب قدر / دعا .

٧ / ٢

شب نيمه شعبان

٤٢٦.امام صادق عليه السلام : از امام باقر عليه السلام درباره فضيلت شب نيمه شعبان سؤال شد . فرمود : «آن شب ، بافضيلت ترين شب بعد از شبِ قدر است . در اين شب ، خداوند متعال ، فضل خويش را به بندگان مى بخشد و به لطف خود ، آنان را مى آمرزد . پس ، در اين شب براى نزديك شدن به خداى متعال بكوشيد ؛ زيرا خداوند با خود عهد كرده است كه در اين شب ، هيچ درخواست كننده اى را رد نكند ، به شرط آن كه معصيتى را درخواست نكند . اين شب را خداوند ، به ازاى شب قدر كه براى پيامبرمان قرار داده ، براى ما اهل بيت قرار داده است . پس ، در دعا و ثناى خداوند عز و جل بكوشيد ؛ چرا كه هر كس در اين شب ، صد مرتبه تسبيح ، صد مرتبه حمد و صد مرتبه تكبير خداوند متعال را بگويد ، خداى متعال ، گناهان گذشته اش را مى آمرزد و آنچه از حوايج دنيا و آخرت از او بطلبد ، و آن حاجت هايش را هم كه خدا مى داند ، اگرچه از او درخواست نكرده باشد ، از سرِ كَرَم و تفضّل بر بندگانش ، برآورده مى سازد».