نهج الدّعا (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٣١
٦٩٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر خدا را چنان كه بايد و شايد ، مى شناختيد ، هر آينه با دعاى شما كوه ها جا به جا مى شدند.
٦٩٩.امام كاظم عليه السلام : عدّه اى به [امام] صادق عليه السلام گفتند : دعا مى كنيم ؛ امّا دعايمان مستجاب نمى شود! فرمود : «چون شما كسى را مى خوانيد كه نمى شناسيدش».
٢ / ٢
اخلاص [١]
قرآن
«خدا را بخوانيد و دين را براى او خالص گردانيد ، هر چند كافران ، خوش نداشته باشند» .
«اوست زنده . معبودى جز او نيست . پس ، او را بخوانيد و دين را براى او خالص گردانيد . ستايش ، مختص به خداست كه پروردگار جهانيان است» .
حديث
٧٠٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ بنده اى هرگز از سر اخلاص و اعتقاد قلبى نگفت : «معبودى جز خداى يگانه و بى انباز نيست . پادشاهى ، از آنِ اوست و ستايش ، مختص به اوست و او بر هر چيزى تواناست» ، مگر آن كه درهاى آسمان برايش باز مى شوند ، تا آن كه خداوند به گوينده اش بنگرد ، و براى بنده اى كه خداوند به او مى نگرد ، سزاوار است كه خدا خواسته اش را به او بدهد.
٧٠١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دعا سلاح مؤمن ، و ستون دين ، و نور آسمان ها و زمين است . پس ، دعا كنيد و نيّت را خالص گردانيد.
[١] اخلاص يعنى خالص و ناب گردانيدن . يعنى اعتقاد به خداى يكتا و يگانه و عمل براى خداى يگانه و پرستيدن خداى يگانه و چيزى را نه در عرصه اعتقاد و نه در عرصه عمل و پرستش ، شريك او قرار ندادن.