٧٥٥.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به كسى كه گفت : ما خدا را مى خوانيم ؛ ا: شما كسى را مى خوانيد كه از او بيم نمى داريد و نافرمانى اش مى كنيد . او چگونه پاسختان دهد؟

٧٥٦.امام كاظم عليه السلام : بار خدايا! هر گناهى را كه روزى ام را بند مى آورد و مانع [پذيرش ]درخواستم مى شود ، يا مرا از رسيدن به خواسته ام باز مى دارد ، يا توجّه كريمانه تو را از من مى گرداند، بر من ببخشاى .

٧٥٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : موسى عليه السلام به مردى از پيروانش گذشت كه در حال سجده بود . كارش را كه انجام داد و برگشت ، ديد همچنان در سجده است . گفت : اگر حاجتت به دست من بود ، آن را برايت برآورده مى ساختم. پس ، خداوند عز و جل به او وحى فرمود كه : «اى موسى! اگر آن قدر سجده كند كه گردنش قطع شود ، از او نمى پذيرم ، مگر آن كه از آنچه ناخوش مى دارم ، دست برداشته ، به آنچه من دوست دارم ، روى آورد» .

٧٥٨.الأمالى ، صدوق ـ به نقل از وهب بن منبّه ـ: در يكى از كتاب هاى [آسمانى ]خداوند عز و جلديدم كه : يوسف عليه السلام با همراهانش بر همسر عزيز گذشت كه در خرابه اى نشسته بود . [همسر عزيز ]گفت : سپاس ، خداوندى را كه شاهان را به سبب نافرمانى شان به بندگى كشانْد و بندگان را به واسطه فرمان بردارى شان به شاهى رسانْد . به فقر در افتاده ايم ، به ما صدقه اى بده. يوسف عليه السلام فرمود : «ناسپاسى نعمت ها ، آفت پايدارى آنهاست . پس ، به چيزى كه پليدى گناه را از تو مى زدايد ، باز گرد ؛ زيرا پاكى دل ها و پاكيزگى اعمال ، جايگاه استجابت است».