٦٦٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از جمله چيزهايى كه خداوند به امّت من عطا فرمود و بدان وسيله آنها را بر ساير امّت ها برترى داد ، سه چيز است كه اين سه چيز جز به پيامبر داده نمى شود . دليل [آن هم ]اين است كه خداوند ـ تبارك و تعالى ـ هر گاه پيامبرى مى فرستاد ، به او مى فرمود : «... هر گاه امرى ناخوشايند اندوهگينت ساخت ، مرا بخوان تا پاسخت دهم» و خداوند متعال اين را به امّت من نيز عطا كرد ، آن جا كه مى فرمايد : «مرا بخوانيد تا پاسختان دهم» .

٦٦٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در سفارش هاى خويش به على عليه السلام ، آن گاه ك: اى على ! تو را به دعا كردن سفارش مى كنم ؛ چرا كه با اجابت همراه است ، و به شكرگزارى ؛ چرا كه با آن ، افزونى [نعمت ]است.

٦٦٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه خداوند دَرِ دعا را بر بنده اى گشود ، [١] دعا كند ؛ چرا كه خداوند دعايش را مستجاب مى كند.

٦٦٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : براى هيچ كس درِ دعايى گشوده نشد ، مگر آن كه خداوند درِ اجابتى را در آن دعا برايش گشود . پس هر گاه براى يكى از شما درِ دعايى باز شد ، در دعا كردن بكوشد ؛ چرا كه خداوند عز و جل خسته نمى شود تا آن كه شما خسته شويد.

٦٧٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند هر گاه بخواهد حاجت بنده اى را برآورد ، به او اجازه (توفيق) دعا كردن مى دهد .

[١] يعنى زمينه براى دعا كردن فراهم شد و حال دعا براى دعاكننده پديد آمد.