نهج الدّعا (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢١٧
٣٣٤.امام صادق عليه السلام : هر گاه بنده در حال سجده ، سه بار بگويد : «خدايا ، پروردگارا ، سرورا !»، خداى ـ تبارك و تعالى ـ پاسخش مى دهد : «بله ، اى بنده من ! حاجتت را بخواه».
٣٣٥.امام صادق عليه السلام : بنده ، هر گاه به سجده رود و بگويد : «پروردگارا ، پروردگارا!» ، آن قدر كه نفسش قطع شود ، خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به او مى فرمايد : «بله ، حاجتت چيست؟».
٣٣٦.الكافى ـ به نقل از جعفر بن على ـ: ابوالحسن عليه السلام [١] را ديدم كه بعد از نماز ، به سجده رفت و دو ساعدش را بر زمين نهاد و سينه اش را به زمين چسبانيد و دعا كرد.
٣ / ١٦
خوشبين بودن به اجابت
٣٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل مى فرمايد : «بنده ام در نزد من ، آن گونه است كه به من گمان مى بَرَد ، و من با او هستم ، هرگاه مرا بخواند».
٣٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خدا را با يقين داشتن به اجابت ، دعا كنيد و بدانيد كه خداوند ، دعايى را كه از دلى غافل و بى توجّه برآيد ، مستجاب نمى كند.
[١] منظور از ابو الحسن ، امام كاظم يا امام رضا عليهماالسلام است .