نهج الدّعا (ع-ف) - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٣٥
١٩٢.امام صادق عليه السلام : هر كس دعا كند و نام پيامبر صلى الله عليه و آله را نبرَد ، آن دعا [همچنان] بر فراز سرِ او بال و پَر مى زند و چون نام پيامبر صلى الله عليه و آله را بُرد ، دعا بالا برده مى شود.
١٩٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه يكى از شما نماز خواند ، پس ابتدا پروردگارش را حمد و ثنا گويد و سپس بر پيامبر ، درود فرستد و آن گاه ، هر دعايى خواست ، بكند .
١٩٤.سنن الترمذى ـ به نقل از فضالة بن عبيد ـ: پيامبر خدا نشسته بود كه مردى وارد شد و نماز خواند و گفت : بار خدايا ! مرا بيامرز و بر من ، رحمت آوَر. پيامبر خدا فرمود : «عجله كردى ، اى مرد نمازگزار ! هر گاه نماز خواندى ، بنشين و خدا را به آنچه شايسته آن است ، بستاى و بر من ، درود فرست و آن گاه ، دعا كن». پس از او مرد ديگرى [آمد و] نماز خواند و حمد خدا كرد و بر پيامبر صلى الله عليه و آله درود فرستاد. پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود : «اى مرد نمازگزار ! دعا كن كه اجابت مى شوى».
١٩٥.الكافى ـ به نقل از ابو كهمس ـامام صادق عليه السلام فرمود : مردى به مسجد درآمد و پيش از آن كه ثناى خدا گويد و بر پيامبر صلى الله عليه و آله درود فرستد ، شروع به دعا كرد . پيامبر خدا فرمود : «اين بنده ، در خواهش از پروردگارش شتاب ورزيد» . سپس مرد ديگرى درآمد و ابتدا ، نماز خواند و خداوند عز و جلرا ثنا گفت و بر پيامبر خدا ، درود فرستاد . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «[اكنون ]بخواه تا به تو عطا شود».